Biz şimdi neyiz?

Uzun süren evliliklerde ki sıkılma olayı çok klişe.İnsanlar.o kadar zamanı beraber harcıyor ki artık yeni bir şey kalmıyor.Sevgilerini de birbiriyle olan bağlarını da gittikçe tüketiyorlar.Boyle olunca geriye pek de bir şey kalmıyor, Çocuklar ve sıradan dedikodular dışında.

Hele karşıdaki insanla farklı zevkleriniz varsa.Siz sanattan,edebiyattan,tarihden hoslaniyorken onun hayatı saçma sapan maçlar,dizilerse.Konuscak konular tüketiyor,birbirinize gönderdiğiniz Instagram videosu bile kısıtlanıyor.

Bir noktada.ozgurluk alani acan da bir durum bu.Sonucta her insanla anlaşmak zorunda değilsiniz.Yani hayatınız illa filmlerdeki çilek iliskiler gibi olmak zoruda değil.Zaten bu aile kavramı yeni cikdi,onunda içi boş bence.Bir önceki nesil çok mu birbiriyle analsiyor di?.Hayatları aynı diziyi izleyip.ayninfipmi yemek ve iş arasında geçiyordu.AMa o zaman beklentiler de azdı.

Şimdiyse bu iletişim çağında insna anlaşılmak isteniyor.O kadar imkanın olduğu telefonlarla sadece oyun oynayıp,kendini gösterme telasindakilere baktıkça kendinde görülmek istiyor.Zaten en çok indirilen programların arkdaslik siteelri olmasının nedeni de bu.Rkdas değil aslında insan kendini tanımak istiyor.

insan insanın insanda tanıyıp seviyor.Ama en yakını olan kişi tanınmaz haldeyse?

bir bosluk oluşuyor ve aranıza koymak istediğiniz tüm duygu arasına kaçıyor.Cozumun olduğuna pekde inanmıyorum.Cunku artık hevesiniz de kalmıyor her şeyi daha iyi yapmak,dhaa farklı yapmak heyecaniniz yok.Karsi tarafa verdiğiniz öyle çok ilgi ihtimam emekler o boşlukta harcanmış ki kendiniz de tukeniyorsunuz.Keni kendinize zor yetiyorsunuz.

O yüzden önce kendimiz bence.Asil ilgiyi başkalarına verdiğimiz için kurak çöl gibi kalan kendi duygularımız Bir başkasının gözüne muhtaç olmadan kendi kendini sevmemiz.İlgi göstermemiz.İcimizdeki çocuğa sımsıkı.sirilio.kendi yaralarımızı iyileştirmek için çabalamak,çabalamak çabalamak.

En azından sonuç alırsak kendimizle barışık olmamız çok önemli.Hep yalnızlıktan kaçma cabamaizin arkasind ayatanda biraz bu karşıya mutacligimizinda.Kendimizi sevmeye ve kendi kendimizle mutlu olmaya başladığımızda bence ilişkimizde düzelecek.Kendimizle ilişkimizi duzeltirsek her şey daha katlanabilir olacak.Belki yine pürüzler olacak ama en azından kendimizle yakınlığının kalacak.En güzeli de bir başkasına olan muhtacligimiz son bulacak.Boylece canımızı yakamayacak..